είμαι καλή μαμά? – ο μεγάλος ύπνος

Sleeping Fox Art Print by Andrea Lauren Society6_small

Έβαλα το μωρό μου να κοιμάται στο δωμάτιο του όταν ήταν 5 μηνών και από τότε ξεκίνησαν οι νύχτες μου να θυμίζουν ταινίες για ζόμπι, οπού το ζόμπι είμαι πάντα εγώ. Σηκώνομαι απ το κρεβάτι και διασχίζω όλο το σπίτι ακολουθώντας το κλάμα όπως τα ποντικάκια ακολουθούσαν υπνωτισμένα το μαγικό αυλό. Με μια παντόφλα, ρόμπα μισή φορεμένη, κλειστά μάτια και χέρια σε προέκταση να ανοίγουν βιαστικά πόρτες.

Έτσι είναι το σωστό, το μωρό να κοιμάται μόνο του για να συνηθίζει. Γιατί τα παιδιά δεν κάνει να κοιμούνται με τους γονείς τους, αν τα αφήσεις να κοιμηθούν στο κρεβάτι σου μετά δε θα ξεκολλάνε με τίποτα.

Έτσι λένε. 

Είναι όμως νύχτες που ξυπνώ ξανά και ξανά για να τον νανουρίσω και όσο νανουρίζω το μωρό τόσο περισσότερο νυστάζω και εγώ.

Ε μα! Ας λένε. Θα κοιμηθούμε παρέα. Εξάλλου η αλήθεια είναι πως το θέλω και εγώ κρυφά. Το μωράκι μου είναι τόσο λαχταριστό. Είναι υπέροχο να έχω το προσωπάκι του δίπλα στο δικό μου, να νιώθω τη μωρου-δια του σε κάθε μου εισπνοή, να βλέπω τα μαγουλάκια του και τα χειλάκια του ζουλιγμένα απ το στρώμα, να μπορώ να χαϊδεύω την απαλή του επιδερμίδα όλη την υπόλοιπη νύχτα.

Δε φταίω εγώ, αυτή η αδυσώπητη η νύστα φταίει για όλα.

Sleeping Fox Art Print by Andrea Lauren Society6_smallB

photo: «Sleeping Fox» Art Print by Andrea Lauren | Society6